Inleiding
Dit is een terugblik op de Egypte vakantie van 14 maart
t/m 19 april 2023. Het is een tekst gebaseerd op vrije associatie van dingen
die in me opkomen. Voor de foto’s klik hier
Veel verschillende mensen
Het begon al met Athea, officieel vertaler Arabisch. Ik
had een vertaler nodig en belde met een bureau in Amsterdam dat de telefoon
niet opnam. Toen maar verder gezocht en vond ik Athea die net als ik een
Egyptische vader en Nederlandse moeder heeft en ook nog “om de hoek” woont, op
3 minuten lopen! Zij nam uiteindelijk dezelfde heenvlucht als wij.
Daarna hebben we natuurlijk onze eigen familie weer
gezien, een week lang. Vervolgens allerlei interessante passanten in
Alexandrië. Daarna westerse toeristen in de “all inclusive resort” Hurghada, zoals het Duitse echtpaar met
dochter dat in een tourgroep zat met ons die naar een bedoeïenendorp in de
woestijn ging. Ook was daar de zich idioot voordoende Egyptische chauffeur die
extra lomp ging rijden “voor de kick” van de groep. En de Egyptische uitlegger
van de sterrenhemel die ons door telescopen liet kijken naar Venus en de maan.
In de resort hebben we vrij weinig contact gehad met de toeristen, meer
met het personeel, zoals de massage meneer die mij probeerde voor een “dollar
prijs” massage te geven, en de baas van de eetzaal die we uitlegden waarom wij
deelnamen aan de iftar.
In Luxor ontmoetten we eerst de baas van hotel Bob Marley, die uitlegde hoe we dollars konden besparen door de
boeking bij booking.com te annuleren. Hij verwees ons naar restaurant Sofra, een paar honderd meter verderop in de straat.
Hier wachtte ons de grootste verrassing ooit in Egypte toen we de eigenaar op
onze laatste avond ontmoetten en hij plotseling overstapte van Engels naar
Nederlands! Hij bleek in Voorburg te wonen en getrouwd te zijn met ene Marike.
Wat heel fijn was, was de groepstoer naar de “Westbank” (Thebe) waar we onder
andere een fijn Italiaans stel ontmoetten, een Oostenrijkse alleenstaande
backpackvrouw, een Koreaans stel, een Spaanse wiskundige, en anderen. We hebben
later afgesproken met het Italiaanse stel voor een diner aan de Nijl. We zijn
welkom bij hen in Rimini als we in de buurt zijn.
Tijdens de cruise zaten we weer vooral tussen de
toeristen. We werden aan de ontbijt-, lunch- en dinertafel gekoppeld aan 3
Belgische dames. Een moeder met dochter plus schoonmoeder van de moeder. Ze
waren nogal negatief over de kwaliteit van “de 5 sterren boot die ons beloofd
was”… Verder hadden we contact met sommige Egyptische personeelsleden en heb ik
een hele avond heerlijk doorgezakt met een Australiër die op zijn 17e
geëmigreerd was van Engeland naar Australië en nu zijn zus en andere
familieleden het Engeland van zijn jeugd wilde laten zien in een 5 weekse vakantie met 3 weken Egypte en 2 weken Engeland. Ook
hadden we een heel leuk contact met een iets ouder echtpaar uit Nijmegen en hun
avontuurlijke zoon, Marlies en Frank en zoon Luuk. Echte wereldreizigers die
overal geweest waren, zo leek het, behalve in Egypte (“ja maar in Cambodja was dat
toch anders”). Ik gaf de zoon de tip om Careem te
gebruiken als alternatief voor Uber in Aswan, en hij gaf ons een link naar een
website om snel, makkelijk en goedkoop vluchten te boeken. Ze spraken wel erg
veel over hun andere vakanties maar de gesprekken met vooral Marlies
waren erg leuk. Zij had lol in de “beperkingen” en “gekkigheden” waar je
tegenaan loopt in andere landen en vond dat je beter een “avontuurlijke”
houding kon hebben dan kritiek leveren op de voorzieningen.
In Aswan hadden we eerst een tour met tourguide
naar de Onafgemaakte Obelisk, de Isis tempel op Philae
Island, en de Hoge Dam. Daarna installeerden we ons in ons “hotel” in het
Nubische dorp op Elephantine Island. De eigenares van
ergens in de 60 was erg intelligent en scherp (“you
must promise to give us five stars”). Haar
kleinzoon beloofde mij een dag voor vertrek dat hij ons naar het vaste land zou
brengen met een bootje. We hadden een strakke afspraak daar omdat we de trein
naar Cairo niet mochten missen. Op de afgesproken tijd was hij er niet! “No, he
is at school having his exam”.
Toen de eigenares mij wilde laten beloven om 5 sterren te geven vroeg ik: “Aan
wie vraag jij dat? Aan mij de Egyptenaar of mij de Europeaan? Antwoord: “Aan de
Europeaan natuurlijk, Egyptenaren houden zich nooit aan hun beloften.” Dat
bleek dus bij haar kleinzoon precies te kloppen. Mijn conclusie: de Egyptenaren
die zich niet aan hun mooie beloften houden willen je vooral een prettig gevoel
geven op het moment dat ze jou de belofte doen. Het gaat alleen maar om het nu.
Het is wel iets om rekening mee te houden bij je planning. De vrouw zei dat ze
iemand anders zou regelen en verdween. Ons beste contact op het eiland,
Mohamed, die ons bij aankomst had geholpen en die we “altijd konden bellen”,
was totaal onbereikbaar. Dus gingen we heel snel zelf met onze zware spullen
door de smalle zandstraatjes zo snel mogelijk naar de public ferry en
haalden zo gelukkig op tijd de trein.
Het behoeft geen betoog dat de fijnste mensen die we
hebben ontmoet onze familie waren. Zowel voor als na de Alexandrië-reis, en ook
tijdens de laatste twee dagen voordat we terugvlogen. Eén van mijn beste
herinneringen is het verjaardagsfeestje waar ze me, samensprannend
met Ramzi, mee verrasten. We hebben veel geluk om zulke ontzettend fijne
familie te hebben!
Veel verschillende plaatsen
We hadden in de eerste plaats onze eigen 3 kamer flat in
Nasr City. Daar verbleven we en overdag zijn we vaak naar de familie verderop
in Nasr City gegaan. Voor het regelen van van alles en
nog wat kwamen we op veel plaatsen, zoals het National Bank of Egypt
kantoor in Attaba (2 keer), het kantoor in Nasr City (1
keer), de overheid (in City Star Mall) etc.
Verder kwamen we in Mido’s “stamcafé” Club Hawaii
waar Mido ons aan zijn vrienden voorstelde, waaronder de “advocaat van de
familie” Talat. Verder veel plekken met verschillende
verblijfplaatsen en “rollen” (westerse toerist, Egyptische toerist) zoals hotel
Steigenberger in Alexandrië, resort Bel Azur in Hurghada, hotel Bob Marley
in Luxor, de cruiseboot tussen Luxor en Aswan, hotel Baba Dool op Elephantine Island in Aswan, de nachttrein op weg terug
naar Cairo. Ook waren we op een compound ver buiten Cairo op bezoek bij
neef Hisham en zijn vrouw en kinderen.